Türk futbolunda en yoğun geçen dönemlerden biri olan transfer sezonundayız. Her sezon olduğu gibi bu transfer sezonu da oldukça yoğun geçiyor. Transfer sezonunun en çok ses getiren takımları yine her zaman olduğu gibi dört büyükler olarak tabir edilen Galatasaray, Fenerbahçe, Beşiktaş ve Trabzonspor.
Ülkemize Avrupa takımlarının da takipte olduğu iyi futbolcular geliyor. Fakat ben bu oyuncuların kariyerlerinden ziyade bu oyunculara verilen oldukça yüksek maliyetleri ve yapılan gösterileri düşünüyorum. Transfer edeceğimiz futbolculara ederinin çok üstünde paralar vererek transfer ediyoruz.
Elbette bir futbolcuyu birden fazla spor kulübü transfer etmek isteyebilir, oyuncu bir takımı tercih ettiğinde burada diğer takım başarısız veya pasif kalmış algısı yapıyoruz. Transfer ettiğimiz futbolcuları ülkemize özel uçaklarla getiriyoruz, bazen işin içine helikopterler bile giriyor. Şaşaalı karşılamalar yapıyoruz, büyük paralar harcayarak imza törenleri ve tanıtım videoları hazırlıyoruz. Transfer edilen futbolcular hazırlık maçlarında gol attıklarında bile bu futbol dünyasında gündem olabiliyor, mübalağaya varan övgüler yapıyoruz. Avrupa’da bu övgüler bu kadar basit şekilde yapılmıyor.
Evet, bu süreçlerde çok güzel örneklerimiz var, daha önce eşi görülmemiş işler çıkarıyoruz. Dünya futbol camialarında yankı uyandıran tanıtımlar, karşılamalar yapıyoruz. Ülkemizde fanatizm derecesinde futbol sevgisi var ama bu şiddetli sevgi, acaba doğru sevgi mi?
Evet ülke olarak coşkulara, heyecan ve mutluluklara ihtiyacımız var ancak size de bir yerlerde aşırıya kaçıyoruz gibi gelmiyor mu?
Futbolda iyi oyuna, başarıya, istikrara tatmin olmadığımız için en ufak başarılarda mübalağa yapıyor olabilir miyiz?
Ne transfer sezonunda iyi fiyatlarla oyuncu satışında başarılıyız, ne de alt yapılardan futbolcu yetiştirme konusunda başarılıyız. Futbol takımlarımızın kadrolarının yarısı ve korkarım belki de yarıdan fazlası yabancı futbolcu. Elbette örneklerimiz var ama bu iki kriteri gerçekleştirsek bile az biraz takdir toplayıp birkaç gün içinde unutuyoruz.
Türk futbolunda başarılı olmanın tek şartı şampiyon olmak. Şampiyon olan takım başarılı sayılırken ikinci olan takımı bile başarısız addediyor ve türlü eleştirilere maruz bırakıyoruz. Ülkemizde futbola bu kadar yüksek paralar harcanırken, bu kadar gösteriş yapılırken Avrupa’da neredeyse hiç başarımızın olmaması şapkamızı önümüze koyup düşünmemiz gereken elzem konuların en başında geliyor.
