Gazze sadece haritada bir şehir değil, insanlığın vicdan terazisidir. Zulmün ortasında elif gibi dimdik duranların yürüyüşü, bize hakkı haykırmanın ne demek olduğunu yeniden hatırlatıyor. Bu bir yardım seferi değil; bir insanlık imtihanıdır.
Gazze’de insanlık var oluş mücadelesi verirken yıllar yılları kovaladı. Katledilen bebekler, namusları çiğnenen kadınlar, izzetleri ayaklar altına alınan ihtiyarların videoları artık sıradan gelmeye başladı. Biz video izleyerek, ara sıra meydanlarda toplanarak, birkaç tane de sosyal medya gönderisi paylaşarak kendimizi tatmin ederken; Gazze’de bir avuç insan, insanlık mücadelesi veriyor. Adeta tek başına dünyayı temsil ediyorlar. Birkaç gün önce İtalya’dan bir gemi yola çıktı. On iki kişilik bir ekip… Farklı ülkelerden ve dinlerden oluşan, kalbi güzel insanlar. Taşıdıkları insani malzeme belki yeterli değildi ama taşıdıkları umut, Gazze’yi de dünyayı da yeşertmeye kâfiydi.
Farklı ülkelerden binlerce kişi birkaç gün içinde Gazze’de buluşacak. Karadan ve denizden, binlerce insan bir avuç umut ile yanan ateşi söndürmeye çalışacak. Ve bunu silahla değil, sevginin gücüyle yapacaklar. Zulmün olduğu bir yerde tarafsız kalmak imkânsızdır. Ya susup zulme ortak olacaksınız ya da elif gibi dimdik durup hakkı haykıracaksınız. Bu 12 kişiden öğrendiğimiz tam da buydu: Elif gibi dimdik durmak, hakkı haykırmak…
Yola çıkan 12 kişi, sonlarının ölüm olabileceğini biliyordu. Hâlâ bir kısmından haber yok. Uluslararası sularda çektikleri kayıtlarla amaçlarını ve başlarına gelebilecekleri açıkça ilan etmişlerdi. Buna rağmen rehin alınana kadar ciddi bir destek bulamadılar.
Sonrası binleri harekete geçirecek, kilometreleri metrelere çevirecekti. Samimiyetle yapılan her iş gibi bu girişim de uçsuz bucaksız bir şekilde bereketlenecek inşallah. İslâm’ın izzetini savunanları Allah zelil etmeyecektir. Bu kadim yürüyüş tarih sayfalarını süslerken, tek korkum Müslümanların yaşadıkları topraklardaki hükümetlerin bu insanları engellemesidir.
Gazze bir sınavdır. Hepimiz için. Zulme karşı ne kadar haykırabildiğimizin, adalet karşısında ne kadar susmadığımızın sınavıdır. Mazlumların gözyaşında kendi vicdanımızı yıkayabildik mi? Gazze, sadece bombaların düştüğü bir toprak parçası değil; insanlığın, vicdanın, kardeşliğin ve inancın direndiği son kaledir.
Oraya giden gönüllüler sadece Gazze’ye değil, bütün bir insanlığa doğru yola çıktılar. Bugün biz bu yürüyüşe selam durmazsak, yarın tarih bize selam vermez. Bugün susanlar yarın konuşmaya kalkarsa, sesleri vicdanlarda yankı bulmayacaktır.
Unutmayalım: Herkesin sustuğu yerde konuşabilenler, tarihin yönünü değiştirenlerdir.