
İçimde bir şeyler büyüyor,
bir şeyler kımıl kımıl.
Sanki boğazımdan umut doğuracağım
ve parlak bir güneş tohumu
yorgun kollarıma dokunacak.
Evet, evet, umuda gebe olmalıyım.
Üç dört gece önce kanımdaki zehri em.
Şimdi sabah beş.
Pencereden taşıyor gürültüm.
“Ben umuda gebeyim,” diyen bir meczup;
Tanrı misafiriyim komşuların rüyalarına.










































